COMEZANDO COA RELATIVIDADE:     RELATIVIDADE DE GALILEO          Efectivamente, na física clásica, baseada nas leis de Newton (1642-1727) (a que se estuda na FQ de 4º ESO e bacharelato), xa aplicamos unha idea básica: o movemento sempre é relativo.   A propia definición de movemento implica esa relatividade. De feito, decimos que un corpo (móbil) está en movemento con respecto ao outro (sistema de referencia, SR) cando varía a súa posición; p.e., imaxina que, na figura adxunta, O é unha persoa nunha estación de tren e M é unha mosca que viaxa nun tren. A posición de M con respecto a O, vén dada, en todo momento, polo vector r [se non sabes o que é un vector en matemáticas, nos chega con que penses na frecha que vai desde O (SR) ata o móbil, M]. Se ese vector (frecha), r, varía no seu tamaño (módulo) ou na súa dirección, etc, decimos que M se move con respecto a O; se se mantén constante (sempre igual) co paso do tempo, diremos que M está en repouso con respcto a O. Preciamente a velcoidade con que se move M (respecto a O) mide a rapidez con que varía ese vector r (que, por certo, en física chamamos  vector de posición). Pero,... que ocorre se imaxinamos dous sistemas de referencia diferentes: neste debuxo, O (persoa detida na estación) e O’ que é unha persoa que vai sentada no tren (que se move respecto ao chan, isto é, respecto a O). Pois, agora, se os dous estudan o movemento da mosca, M, cada un pode obter un resultado diferente: p.e., se a mosca M está detida nunha xanela do tren, O’ diría que non se move con respecto a el (no debuxo r’ non varía), mentres que O dirá que a mosca se move, con respecto a el, coa mesma velocidade que o tren (v0). Cando oímos falar de que o tempo e o espazo son relativos, ou que se pode viaxar no tempo, etc, pode parecernos algo sorprendente pero,  para entender o que iso significa e que coñecemos como relatividade de Einstein, debemos comezar por entender antes, algunhas cousas da relatividade clásica ou  relatividade de Galileo. PARA CONTINUAR    PULSA   AQUÍ